Η Κως κατοικήθηκε τουλάχιστον από την πρώτη πρώϊμη εποχή του χαλκού (2900 - 2100 π.Χ.). όπως μαρτυρούν προϊστορικοί τάφοι και ευρήματα στις περιοχές Ασκλούπη και σπηλιά της Άσπρης Πέτρας. Πελασγοί, Κάρες και Λέλεγες ήταν οι πρώτοι κάτοικοι, θα περάσουν από την Κω Φοίνικες και Αχαιοί.

Η ελληνιστική περίοδος είναι η λαμπρότερη περίοδος στην ιστορία της Κω. Με το χτίσιμο της νέας πόλης (366 π.Χ.) ολο μάρμαρα μνημεία θα ανεγερθούν, όπως τα Ιερά του Ηρακλή, της Πανδήμου και Πόντιας Αφροδίτης, η Αγορά, το Γυμνάσιο, το Στάδιο, το θέατρο, ο Βωμός του Διονύσου, η Ακρόπολη.

Προνομιακή μεταχείριση θα τύχει η Κως κατά τη διάρκεια της υστεροελληνιστικής περιόδου. Κομψά οικοδομήματα, όπως: το Ωδείο, η Casa Romana, η Βεσπασιανή ("Νυμφαίο"), οι θέρμες, με τα πλούσια μωσαϊκά του δάπεδα, μαρτυρούν τη χλιδή, στην οποία έζησαν οι κάτοικοι του νησιού.